doctor

facebook: I ♥ doctor blog
twitter: @DoctorMisha

Gotovina: Danke Deutschland !

misha | 18 Novembar, 2012 14:05

Gotovina: Danke Deutschland !

Kao neko ko je rođen polovinom 1987. godine teško da ću moći najobjektivnije da sagledam dešavanja s početka devedesetih godina prošlog veka, kao i da iznesem najispravnije mišljenje o ratu koji se događao na prostoru bivše Jugoslavije. Problem na Balkanu je u tome što istoriju pišu svi, pa sadašnjost izgleda konfuzno, a budućnost vrlo neizvesno.. "Oni kao hoće da se otcepljuju, a mi im kao ne damo", je krajem juna 1991. godine najednostavnije opisao suštinu tog jugoslovenskog sukoba tadašnji vojnik JNA Bahrudin Kaletović (snimak sa Youtube-a).  

Tih tužnih i ružnih godina sam na svu sreću bio daleko od delova SFRJ zahvaćenih vatrenim i krvavim sukobom, siguran u svojoj porodici i zaštićen bezbrižnošću detinjstva. Roditelji su me i u tim rđavim vremenima učili da u životu treba biti dobar, pošten, pravedan, iskren... To jesu prave vrednosti, ali sam, kako su godine prolazile, sve više uviđao kako puno bolje prolaze oni koji nisu baš moralni. Iako svestan toga- verovao sam da moral i pravda ipak donose prevagu. Međutim, najnoviji primer (u kontekstu ove priče s početka) deluje totalno obeshrabrujuće: dvostruki aršini, međunarodna (ne)pravda i (ne)jednakost koju sprovodi Međunarodni sud za bivšu Jugoslaviju (ICTY) u Hagu - potvrđuju suprotno!

http://mile.blog.rs/gallery/3242/nemacka%20hrvatsla%20ndh%20eu.jpg

1941./1991. - Stara ljubav zaborava nema

Kad sam prekjuče (16.11.2012.) čuo na vestima da je apelaciono veće Tribunala u Hagu oslobodilo hrvatske generale Antu Gotovinu i Mladena Markača, koji su prvostepeno bili osuđeni na 24 i 18 godina zatvora zbog ratnih zločina nad Srbima tokom i posle akcije "Oluja" 1995. godine- osetio sam neku čudnu mučninu u stomaku. Verovatno je da ta moja razočaranost nije ni približno jednaka sa osećanjem koje je obuzelo hiljade onih koji su u "Oluji" izgubili porodicu i ili dom... Mogli su samo da zaključe- pravo je mrtvo, živela vojna moć. Danas sila utvrđuje pravo.  

SFRJ se sastojala od šest republika i dve pokrajine, danas (dve decenije kasnije od početka raspada te zemlje) imamo sedam republika, tj. šest i po država (bivša srpska pokrajina Kosovo je u fazi sticanja državnosti). Tokom ratova na prostoru SFRJ ukupan broj izbeglica i interno raseljenih lica je 3.725.300 ili 15,83% ukupne populacije SFRJ 1991. godine. Na desetine hiljada "jugoslovena" je izgubilo živote. I nekako je logično da su, pored legitimnih i manje legitimnih prava ovih naroda na samoopredeljenje i nezavisnost, počinjeni neki ratni zločini?

Glupi političari i njihovi prijatelji kriminalci i ubice su svoje interese ostvarivali "u ime naroda". Potvrđena je istinitost Andrićevih reči da "dođu, tako, vremena, kada pamet zašuti, budala progovori, a fukara se obogati". Za mene ne postoji razlika između Mladića, Gotovine, Haradinaja, Orića, Miloševića, Tuđmana, Tačija, Izetbegovića,... Haški sud sam doživljavao upravo kao instituciju koja će kažnjavanjem najvećih zločinaca iz jugoslovenskih ratova- individualizovati zločine i time skinuti ljagu sa čitavih naroda (srpskog, hrvatskog, bosanskog, albanskog), kako bi se ovi narodi pomirili i krenuli prema civilizovanoj i razvijenoj evropskoj porodici naroda. Ipak- nakon ovakve pravde koju deli Hag, a po kojoj su izrečene oslobađajuće presude Oriću, Haradinaju, Gotovini,...mogu samo reći- hvala Hagu na ovakvom "pomirenju"... 

Hag nas, hteo to ili ne, navodi na zaključak da je jedina pravda ("pravda" u današnjem svetu) koja se dogodila Srbima u jugoslovenskom ratu- stvaranje Republike Srpske! Hvala Ratku Mladiću za Srebrenicu (ironičan sam!

http://mile.blog.rs/gallery/3242/genocid%201995%20oluja%20srebrenica.jpg

 GENOCID 1995. - "OLUJA" I SREBRENICA

Srbi su jedini narod na ovim prostorima koji je u oba svetska rata bio na strani pobednika. Srbija je svojom borbom protiv fašizma i žrtvama zaslužila da danas bude deo EU. Naše žrtve su zaboravljene, istorija je iskrivljena i istorijski poražene nacije u Prvom i Drugom svetskom ratu su danas postali važniji faktori na Balkanu nego što su to Srbija i srpski narod. U Evropu nas ne puštaju upravo oni koji su počinili zločine nad Srbima,a koji su posle Drugog svetskog rata počeli da grade tu novu Evropu.

Složiću se sa ovim rečima koje je nedavno izneo premijer Srbije Ivica Dačić. I pored proevropskih, modernih i liberalnih shvatanja izneću i svoje mišljenje (koje baš i nije u duhu političke korektnosti): današnja najmoćnija država Evrope- Nemačka, inače poražena u oba svetska rata, kao da nije zaboravila odanost NDH fašističkoj Nemačkoj 1941. Tokom jugoslovenskih sukoba 1991., UN su uvele embargo na uvoz oružja na prostoru SFRJ. Međutim- Nemačka (i još neke države) su izvozile oružje Hrvatskoj. 

U Hrvatskoj je germanofilija (ljubav i privrženost prema svemu nemačkom) prilično česta, verovatno zato što je Nemačka u dva navrata priznala nezavisnost Hrvatske — 1941. kada je proglašena Nezavisna Država Hrvatska i 1991. kada je Nemačka priznala Hrvatsku kao nezavisan deo SFRJ (Tada su u znak zahvalnosti Nemačkoj za njeno zalaganje unutar same EEZ (EU) za međunarodno priznanje nezavisnosti- Hrvati ispevali pesmu "Danke Dojčland", tj. "Hvala Nemačkoj").

Danas, 17 godina nakon još jednog hrvatskog genocidnog zločina nad Srbima koji Hrvati slave kao  jedan od najvažnijih momenata hrvatske istorije, Hrvatska je uspela da sa sebe skine optužbe za „udruženi zločinački poduhvat” u egzodusu Srba iz Krajine 1995. godine tokom akcije "Oluja". Hrvatski generali (kao i čitava nacija) su "oslobođeni", i Hrvatska sada punim jedrima može u Evropsku uniju 2013. godine.

Mislim da Gotovina i Hrvati mogu još jednom otpevati onu lijepu njihovu "Danke Deutschland"...

 
Accessible and Valid XHTML 1.0 Strict and CSS
Powered by blog.rs - Design by BalearWeb